نمي توانيم در ازاء هيچ ، چيزي بستانيم :

اصلي ترين قانون توانگري قانون جبران و تلافي مي باشد ،  يعني هر جنس هم جنس خود را جذب مي کند و امرسون نام اين قانون را قانون قانونها خوانده است  . برخي دانشمندان اين قانون را قانون عمل و عکس العمل مي خوانندوبعضي هم آن را عرضه و تقاضا خوانده اند . با امرسون"Emerson  " موافقم که زمان آن رسيده که بر قانون جبران و تلافي ، بعنوان قانون اصلي زندگيمان تکيه کنيم .کاترين پاندر اين قانون را قانون تشعشع و جاذبه مي خواند ، يعني آنچه را به صورت انديشه و احساس و تصاوير ذهني و کلام از خود بيرون مي فرستيم ، همان را به سوي زندگي و امور زندگيمان مي کشانيم ،  اما در ازاي هيچ ، نمي توانيم چيزي بدست بياوريم . علت وجود فقر در جوامع امروزي اين است که بسياري از مردم  نمي دانند که براي اينکه قدرت جذب داشته باشند بايد بدهند و ببخشند ، و بدانند آنچه از آنها به بيرون مي تراود ، همان را به سوي خود جذب مي کنند . به عبارتي  پيش از گرفتن ، بايد بدهيم  يا  پيش از درو کردن‏،  بايد بکاريم .

 آنها که نمي بخشند ، در زمين توانگري خود چيزي نمي کارند از اين رو نمي توانند با برکت بي کران خداوند تماس حاصل کنند . شايد اين فکر به ذهنمان برسد که عده اي فقير و تنگدست هستند و يا شايد عده اي به اندازه نياز خود دارايي دارند و توانايي بخشش را ندارند ، ولي منظور از بخشش تنها کمک هاي مالي نيست در وجود تک تک ما انسانها ثروتهاي فراواني وجود دارد که مي توانيم به ديگران محسوس يا نا محسوس ببخشيم تا موجب تماس با خزانه بيکران خداوند شويم . بيمار تنهايي که در همسايگي ماست و نياز مالي ندارد، محتاج ذره اي از ثروت بي کران محبت ماست  ، تا با شاخه گلي از اين احتياج او را بي نياز کنيم و همين امر ،  گنيجه بي کران خداوند را به روي ما باز مي کند .  اينجاست که ما بذر را مي کاريم ودر روز نياز،  کشتي داريم که درو کنيم .

پس نمي توانيم در ازاء هيچ ، چيزي  بستانيم ، اما به يمن بخششها و ايثارهاي خود مي توانيم صاحب عالي ترين موهبتها باشيم .