عشق نيروي شفا بخش دارد !

براي پرهيز کردن از خاطرات منفي ، دو راه ويژه وجود دارد که موجب مي شود نيروي شفا بخش عشق در ذهن و وجود انسان بر انگيخته شود اين دو راه عبارتند از عـفو و  رها سازي ، شايد ندانيد که اين دو پديده ، بخشي از عشق به حساب مي آيند .  هر گاه متوجه مي شويد که جنبه هاي گونانگون عشق نتوانسته اند پاسخ مناسبي به شما بدهند و مشکلات زندگي را بر طرف سازند ، به اين امر بينديشيد که احتمالاً هنوز از دو راه موثر عفو و رها سازي استفاده نکرده ايد . بدون ترديد اگر اين کار را انجام دهيد ،  از پيامدهاي نيکوي آن برخوردار خواهيد شد .

بدون ترديد نوشته جبران خليل جبران ، به همين دو مورد اشاره دارد : « با من از عشق بگو .... عشق براي رشد و پيرايش تو موثر است . گمان مبر که تو مي تواني عشق را هدايت کني . به اين بينديش که اگر لايق باشي ، عشق تو را هدايت خواهد کرد . »

حتماً شنيده ايد که عشق چيز با شکوهي است ، ولي در مواقعي که قدرت پذيرش و اطاعت از آن را نداشته باشيد ،  تبديل به نيرويي درهم شکننده خواهد شد .  اگر اشتياق به عفو و رها سازي داشته باشيد ، همين  پديده در هم  شکننده که چون نيش در بدن انسان فرو مي رود . به همان چيز باشکوه  تبديل      مي شود . در چنين حالتي در خواهيد يافت که عشق مي تواند شما را به سوي هدفي منعالي رهنمون باشد .

يکي از قوانين روحاني اين است که اگر مي خواهيد بر مشکلاتتان غلبه کنيد و به پيشرفت واقعي در زندگي نائل شويد ، حتماً بايد بتوانيد عفو کنيد . بسياري از مردم ، واژه عفو را دوست ندارند و به نظرشان کلمه اي ناخوشايند مي آيد . در حالي که معناي آن ، آزاد کردن ، رها ساختن و جايگزين کردن چيزهاي بد با چيزهاي خوب است .

رها سازي نيز نوعي عفو به حساب مي آيد و همۀ ما به آن نياز داريم . بسياري از ما تصور مي کنيم که وابستگي عاطفي ، والاترين جنبه عشق است ، در حالي که خلاف اين امر ، صدق مي کند . رها سازي عاطفي ، والاترين جنبه عشق است . وابستگي عاطفي ، همواره به اسارت ختم مي شود ، در حالي که شيوه واقعي عشق ، آزاد کردن معشوق از اسارت است . اگر به رها سازي اقدام کنيد ، هرگز زيان نخواهيد ديد ، بلکه بر عکس راهي تازه براي پرورش عشقي آزادانه و رضايت بخش خواهيد گشود . به اين ترتيب ، همه کساني که از اين پديده بهره مند مي شوند ، مي توانند بهتر عشق بورزند و از عشق برخوردار شوند .

در چنين حالتي هرگز چيزي را از دست نخواهيد داد . اگر چنين احساسي داريد ، به اين دليل است که عشق ديگر برايتان موهبتي يگانه به حساب نمي آيد . يعني قدرت آزادي بخش عشق ، شما را رها کرده است . بنا براين به جست و جوي آن برويد و دوباره از مزايايش  بهره مند شويد .

رها سازي ديگران ،  به معني رها سازي خودتان است . اگر به ديگران ، گرايش ها ، نحوه زندگي و رفتار آنان احساس دلبستگي داريد ، شايد به اين دليل باشد که نا خود اگاه به آنان وابسته شده ايد . به اين ترتيب ،  از اسارتي که خودتان بوجود آورده ايد ، آزده مي شويد . هميشه به ياد داشته باشيد که شما ارباب موقعيت ها هستيد،  و نه برده آنها .

چارلز فليمور با تجربه اي که در مورد نيروي شفابخش عشق از طريق عفو و رها سازي به دست  آورد ، شيوه موثر براي دستيابي به سلامتي ، ثروت و خوشبختي را همين نيرو مي داند و مي گويد:

« مشکلات خود را ، هرچه باشد ، با انديشه هاي درست  درمورد نيروي شفا بخش عشق ، برطرف سازيد . »